Landmannalaugar naar Nýidalur

Iets voor zevenen was er leven in de slaapzaal. De snurkers zijn vannacht tot de orde geroepen en daarna vrij rustig gebleven. Om acht uur zaten we weer aan het ontbijt, wat een drukte in zo'n keuken zeg. Rond negen uur gingen we weer op pad. Als eerste moesten we het riviertje weer door. Na de rivier gingen we nu links af. De omgeving was geweldig. Op een gegeven moment konden we twee kanten op. Samen met Leonor en Gerrie ben ik de makkelijke weg gereden. Pat is met de andere de moeilijkere route gaan rijden. Onze route was 3x de hoek om en dan waren we bij de benzinepomp/ restaurant. Onderweg kwamen we nog één water doorwading tegen. Hier zijn we eerst gaan kijken wat de beste weg was, daarna hebben we elkaar er doorheen geholpen. De weg verder was een heerlijke weg om ook een beetje bij te komen. Onderweg zijn we nog een paar keer gestopt om foto's te maken. Eenmaal op het asfalt was het nog een klein stuk naar het restaurant. Bij het restaurant aangekomen hebben we hem gelijk volgetankt, daarna zijn we koffie gaan drinken. In het restaurant was wifi, we hebben ons dus weer even in de digitale wereld laten zien. Gelijk ook even mijn telefoon opgeladen, was ook wel weer nodig. Na twee uur kwamen de andere ook aan. Het was toen hamburger tijd, de lekkerste hamburger van IJsland. Na de lunch gingen we verder over het asfalt. Maar na asfalt komt uiteraard weer gravel. In de verte was er een hele ijs massa te zien, geweldig. We reden een mooie route langs een aantal stuwmeren. Op een gegeven moment stond er een bord "doodlopende weg", dit was wel de weg waar wij in moesten. Bij een riviertje hebben we alle motoren door het water geloosd. Na het riviertje begon het met stenen, niet mijn favoriet. Uiteindelijk ben ik er toch gekomen. Eenmaal bij de hut, deed Paul net of het daar niet was en hij reed door. Iedereen was teleurgesteld. Gelukkig draaide hij voor de rivier om en reed hij terug. Ook vandaag liggen we weer gezellig met elkaar op een rij in een slaaphok. Verder is het gelukkig niet zo heel druk in deze hut. Voor het eten hebben we wat zitten drinken en snacken. Na het diner was het weer snel bedtijd.

Afstand: 185 km

Verblijf: hut

Plaats: Nýidalur

Gangnamannahúsiď Miklafelli naar Landmannalaugar

Afgelopen nacht hebben we gezellig met elkaar op een zaal geslapen, de één deed wel een oog dicht en de ander niet. In de ochtend was het ontbijt maken, afwassen en gaan. Het eerste stuk was onverhard door de lava velden. We reden richting de kust, het uitzicht was geweldig. In de verte zag je de sneeuwtoppen. Eenmaal op het asfalt, was het op naar de benzinepomp. Na het tanken gingen Bram en Paul boodschappen doen, wij konden bij de pomp een bakkie koffie drinken en wat eten. Rond elf uur gingen we weer op weg. Het eerste kwartier ging nog over het asfalt, daarna ging het weer offroad. Toen we net of het gravel waren, gingen de regenpakken aan. De eerste stop was een waterval. Helaas was de regen nog niet opgehouden. Soms reden we net onder de wolken, dan was het effe droog. Maar uiteindelijk heeft het bijna heel de dag geregend. De volgende stop was een rivier. Hier stond zoveel stroming en hij was zo diep dat er een alternatieve route gevonden moest worden. Na een aantal routes door het water uit te hebben geprobeerd, werd er een weg gevonden. De motoren moesten wel een stuk door het water geduwd worden, dit door het diepe water. Er ging een tijd overeen voordat alle motoren aan de overkant waren. Voor we doorgingen eerst maar geluncht. Daarna ging de weg weer over een goed berijdbaar pad met zo af en toe wat water. Ik krijg het steeds beter door hoe ik het water door moet. De omgeving zag er weer schitterend uit. Bij één van de laatste grote doorwading ging ik nog om toen ik er bijna was. Hierdoor reed ik het laatste stuk nog met een heerlijk natte broek. Eenmaal bij de hut, kwamen er ook weer meer toeristen. Vandaag hadden we ook de eerste warm water bronnen. De hut waar we slapen bestaat uit een groot aantal slaaphokken. In ieder slaaphok liggen aan beide kanten matrassen naast elkaar met in het midden nog een tafel. Alle balken in het hok zijn ingenomen door de natte motorkleding. Het ziet er niet uit zo knus met zijn allen. Na het ontdoen van onze natte kleding zijn we maar het warme slootje in gedoken. Het water is gewoon op slowcook temperatuur. Af en toe voel je de warmte uit de grond ontsnappen. Na het poedelen hebben we nog wat zitten drinken. Om acht uur was het weer tijd voor het diner.

Landmannalaugar (580m) is een grotendeels met lava bedekt dal, omgeven door geel, bruin, rood, groen en grijsblauw gekleurde ryolietbergen.

Km: 152

Verblijf: slaaphok

Plaats: Landmannalaugar

Höfdabrekka naar Gangnamannahúsiď Miklafelli

Gelukkig niet heel veel over gehouden aan de val van gisteren, alleen wat spierpijn. Na het ontbijt gingen we weer op pad, Vandaag gaan we de binnenlanden in. Na de eerste kilometers op het asfalt, zijn we de oude ringweg op gegaan. Dit was een pad over lava zand. Eén keer ging ik bijna onderuit, maar dat kon ik goed herstellen. We reden over een soort van dijkje, op een gegeven moment was de oude brug weg. Hier moesten we door de opgedroogde rivierbedding en aan de andere kant het dijkje weer op. Hierna ging de weg weer verder over het dijkje. Het was heel mooi rijden met de gletsjer op de achtergrond. Na het zand ging de weg weer een heel stuk over asfalt. Op de weg richting Laki gingen we weer over op gravel. Wat was het weer prachtig rijden in deze omgeving. Je had prachtige uitzichten: groene heuvels met zo af toe wat water. Ook kwamen nu de echte waterdoorwadingen. De lunch stop was bij een waterval. Als je voorbij de waterval keek, dan zag je precies de plek waar we even ervoor de rivier overgestoken waren. Geweldig! Hierna gingen we weer verder voor een rondje door de lava velden. Dit was ook weer zo'n geweldig uitzicht. Bij de laatste rivier doorwading ging er een motor half onder, deze moest dus eerst gemaakt worden voor we verder gingen. Deze rivier was dieper dan dan de vorige en stroomde ook nog aardig. Hierdoor moesten er een aantal mensen ook geholpen worden bij de oversteek. Toen de motor het weer deed gingen we verder. Het stuk wat we nu gingen rijden was op een gegeven moment heel stenig. Doordat ik nu ook aardig moe begon te worden, reed ik niet heel erg lekker meer. Er zaten in dit laatste stuk ook een aantal flinke afdalingen over stenen. Langzaam maar gestaag kwam ik ook iedere keer weer beneden aan. Op een helling reed ik mezelf vast, Pat en Bram kwamen me helpen. Toen ik weer los was, kwam ik niet goed op gang en even later viel ik om doordat ik niet snel genoeg was om mijn voet op de grond te zetten. Pat bood toen aan om hem iets verder naar boven te rijden, maar ook hij ging onderuit met mijn motor. Het ligt dus nu aan de motor! Na de laatste afdaling en water ging het rijden gelukkig weer een stuk beter. Maar uiteindelijk kwamen we aan bij de hut. Bij de hut is een slaapzaal en een gelegenheid voor koken en eten. Een aantal mensen gaat in een tentje slapen, wij kiezen toch voor de slaapzaal. Na het uitladen van de auto, werd gestart met het koken. Het diner bestaat uit champignonsoep, nasi en amaretto toetje. Na het eten moest er ook afgewassen worden, met zijn allen is dat zo gedaan. Na het afwassen was het alweer bijna bedtijd. Net voor we naar bed gingen was er noorderlicht te zien, het was alleen niet zo duidelijk. Eenmaal in bed werd het heel stil in de andere ruimte, iedereen bleek buiten te staan om te kijken naar het noorderlicht. Dus weer het bed uit en buiten kijken naar het spektakel.

Kilometer: 150

Verblijf: herdershut

Plaats: ?

Hella naar Höfdabrekka

Vanmorgen begonnen we met een praatje bij de kaart. Hier ging Paul uitleggen hoe we gingen rijden vandaag en wat we gingen doen. Hierna reden we naar een hotel aan de andere kant van de straat om te gaan ontbijten. Na het ontbijt gingen we weer op weg. Het was bewolkt, maar gelukkig nog steeds droog. Het eerste stuk was over het asfalt. Daarna ging het door glooiend landschap verder, hier werd gravel afgewisseld met steentjes. Onderweg stopte we nog ergens om koffie te drinken, daarna vervolgde we onze weg naar onze eerste rivier doorwading. Hier kregen we eerst uitleg hoe te handelen als we bij een rivier aan kwamen. De volgorde is: eerst de auto, dan de motoren. En bij de auto moet er dan opgelet worden hoe diep het is. Vervolgens mogen wij daarna één voor één erdoor. Het waren een aantal stroompjes naast elkaar, de tweede werd 3x genomen om te leren een bocht te maken in de het water. Het ging niet helemaal goed, maar ik kwam zonder kleerscheuren aan de andere kant. Na deze oefening waren er een paar met natte laarzen, maar dat mocht de pret niet drukken. Het vervolg van de weg, had weer een geweldige vergezichten en een kleine waterval. Eenmaal weer op het asfalt, ging de reis naar de Seljalandsfoss.

De Seljalandsfoss is een kleine, maar hoge waterval aan de voet van de Eyjafjallajökull. Bij deze waterval is het mogelijk om er achter langs te lopen.

Bij deze waterval kom je gelijk in de toeristen massa. Dit hadden we de afgelopen dagen nog niet mee gemaakt. Maar de waterval daarentegen was wel de moeite waard. De lunch hebben we ook maar gelijk daar opgegeten. De volgende stop was de Skógafoss. De weg hier naar toe was helaas de ringweg.

Skógafoss behoort met er hoogte van 60m tot één van de grootste op IJsland. Volgens een oude legende heeft een kolonist een kist met goud onder de waterval verborgen, deze hebben we helaas niet gevonden.

Van de waterval reden we naar de gletsjer Mýrdalsjökull. Vorig jaar was de weg er naar toe nog een hele leuke gravel weg, nu was het een nieuw geasfalteerde weg. Vanaf de parkeerplaats was het nog 5 minuten lopen naar mond van de gletsjer. De kleur van de gletsjer is zwart door de vulkaan, normaal zou je iets van blauw verwachten zoals ijsblauw.

Mýrdalsjökull is de naam van de gletsjer met onder de ijskap de vulkaan Katla. Dit is de vulkaan die op dit moment in het nieuws is om zijn mogelijke uitbarsting. De ijslanders maken zich alleen niet zo druk als de Nederlandse media.

Na deze gletsjer zou de volgende stop het vliegtuig aan de kust zijn. Helaas was de weg hiernaartoe afgesloten. En vanaf het asfalt was het 3 km lopen heen en dan ook weer terug. Dit hebben we maar overgeslagen. Als compensatie zijn we richting de Mýrdalsjökull gereden, helaas ben ik daar niet boven gekomen. De weg was bezaaid met allemaal keien. Ik raak helaas precies zo'n kei en kom in een geul terecht. Daar hield ik de motor echt niet meer, dus helaas de eerste schade is zichtbaar aan mijn motor. Pat en ik zijn toen omgekeerd en op een vlakker stuk zijn we blijven wachten op de rest. Weer een deuk in mijn ego... maar niet getreurd ik was vandaag niet de enige die om ging. Voor we vervolgens naar het hotel reden, hebben we eerst nog getankt in Vik. Inmiddels was het ook gaan regenen, dus we werden nog net de laatste km nat. Eenmaal bij het hotel waren er maar weinig die nog meegingen de berg op achter het hotel. Wij hebben mijn motor gefixed en zijn daarna gaan relaxen.
Om half acht was het weer diner tijd, vandaag hadden we buffet. Tegen het eind van het eten, nog even de dag van morgen besproken... dit wordt een zware dag. De komende dagen gaan we de binnenlanden in dus zal dit even de laatste post zijn voor een paar dagen.

Afstand: 176 km

Overnachting: hotel Katla

Plaats: Höfdabrekka (Vik)