Inleveren motoren

De reis naar IJsland komt langzaam dichterbij. Vanaf vorige week hebben we vakantie stress, wat nemen we mee en hoe moeten we het op de motor vast maken. De ideeën zijn er, maar of het uitvoerbaar is?? Dat moet dus geprobeerd worden. Maar eerst alles bij elkaar zoeken. Er werd begonnen met de motor: welke sleutels, doppen, banden, reserve lampen e.d. moeten er mee. De verzameling op de oprit begon langzaam te groeien.

Alles werd vervolgens in zes tasjes verpakt, 2 voor op de motor en de rest voor in de volg auto. Hierna volgde de tassen voor de dagelijkse verzorging van de mens. Gelukkig hoef je daar niet veel voor mee te nemen want het grootste gedeelte van de dag zit je in je pak op de motor. De meeste plek in de tas word dan ook ingenomen door de slaapzak.

Dit paste ook in 2 tassen, volgens mij heb ik alleen nog nooit zo weinig kleren meegenomen op vakantie! Hierna restte alleen de tas met de motorspullen. We gingen toch weer onze immens grote tas vol stouwen want dat is wel het makkelijkst. Daar we nog een paar dagen naar ons werk zouden rijden in motorpak maakten die de probeer sessie niet mee, maar zouden vrijdag alsnog in de tas verdwijnen. Alles wat we mee wilden nemen was toen ingepakt, uitproberen dus!

En het past, weer een opluchting. Nu kwam zaterdag, het moment van motoren inleveren steeds dichterbij. Van de week moesten er nog een paar dingen worden gedaan, ik moest nog even langs de huisarts voor preventieve bloedverdunning (deze keer wil ik echt genieten van mijn vakantie!), de douane documenten moesten klaar gemaakt worden en Pat moest nog nieuwe banden onder zijn motor laten leggen. De bloedverdunnende injectie spuit voor de terug weg, heb ik nog maar even bij mijn motor gestopt. Daarna was echt alles klaar voor vertrek.

Patrick kreeg donderdag al de vakantiekriebels en zijn motor stond vanaf toen dus ook al klaar op de aanhanger om weg te brengen. Zaterdag ochtend om kwart over negen reden we weg, ik op de motor en Pat met de auto. Daar ik geen route beschrijving mee had, bleef ik braaf achter Pat aanrijden. Dit leidde dus tot een paar extra kilometers omdat hij de verkeerde afslag nam en toen niet meer op de juiste weg terug kwam. Maar uiteindelijk waren we nog voor tien uur op de plaats van bestemming. Er waren al een aantal van onze medereizigers bezig om de motor op het frame te plaatsen. Als eerste hebben we Patrick zijn motor van de kar gehaald, daarna werd mijn motor op het frame gezet. Ik had natuurlijk weer ruzie met de spanbanden, maar uiteindelijk stond hij vast. Hierna was Patrick zijn motor aan de beurt.

Toen de motoren in het frame stonden, konden de tassen op de motor vast gemaakt worden. Doordat we precies wisten hoe het moest, was dit eigenlijk best snel gebeurt. Inmiddels waren we wat zwarter geworden van de omgeving waar we bezig waren, wat water en zeep zou geen luxe zijn bij thuiskomst.... Ondertussen was Patrick zijn motor nog voorzien van een extra koelbox. 

Rond elf uur was iedereen klaar en waren de spullen van de organisatie ook over de motoren verdeeld. Na een kort praatje van Paul ging iedereen weer zijn eigen weg en zullen we elkaar 1 september weer treffen op Schiphol. Dan vliegen wij onze motoren achterna! En 2 september begint dan ons avontuur op IJsland.

Gravel, modder, zand en natuurlijk asfalt

Na de gravel cursus van een aantal maanden geleden, vandaag de Offroad cursus type 1 "Het echte werk ladies". Vanmorgen om zeven uur thuis weg gereden om op tijd in Tielt-winge aan te komen. Daar aangekomen was ik zo vroeg dat er nog niemand aanwezig was. Iets later kwam de eerste mede cursist aan, uiteindelijk waren we met drie ladies en twee heren. We begonnen de dag met koffie en theorie. Na de theorie was het dan echt tijd om de weg op te gaan. Nog wel mijn jas en regenpak achter gelaten en dus nu hopen op droog weer. Het eerste stuk was ondergrond leren kennen, daarna gingen we op asfalt rondjes rijden. Uiteindelijk zouden we de rondjes en achtjes later nog gaan herhalen op gravel. De tocht ging verder door de velden en langs de appelboomgaarden. Rond half één was het tijd voor de lunch, een lekker broodje gezond met ice tea. Daarna weer lekker verder gereden. Rond half drie waren we weer terug bij motocare. Nog wat gedronken en gekletst, om vervolgens de terugreis te beginnen. Eerst de tank volgegooid en daarna op weg. Bij de grens nog wat gedronken en uiteindelijk was ik net iets over vijf thuis met weer 400 km in de wielen. Korte broek aan en de motor verzorgen (ketting smeren, koffer er weer op e.d.). Het was weer een leerzame dag!

Deelnemers bijeenkomst IJsland

Langzaam maar zeker komt de reis dichterbij. Gisteren kennis gemaakt met de andere reizigers en ik ben niet de enige dame... Naast mij gaan er nog twee dames mee. Pat en ik zijn wel de enige die niet op een 1200 rijden geloof ik. De kennismaking vond plaats in het petanque  centrum in Nieuwegein. Gezellig tussen de oudere die een avondje  uit zijn.

De bijeenkomst begon met een kleine impressie van de omstandigheden die we tegen kunnen komen. Dit was wel reden tot commentaar, volgens mij wordt het bijkomen in de dagen nadat we terug zijn. Het volgende stukje ging over de paklijst, hier hebben we al aardig wat van ingekocht. Met nog wat extra info gaan we nu toch maar wat andere spullen meenemen. Alleen voor de motor moeten we toch nog wat halen (bougies, olie, lampen e.d.). 

Dan de dag dat we de motoren weg moeten brengen, 20 augustus 10:00 in Rotterdam. Gelijk met de motor gaat ook een deel van de bagage mee, dus nog effe kijken hoe we de motorkleding ook op de motor vast maken.
En als afsluiting nog een stukje over de route, maar niet alles want er moet wel iets verrassends over blijven. De route ziet er als volgt uit. De eerste dag komen we aan en gaan we lekker uit eten. Op dag twee worden de motoren opgehaald en gaan we het eerste stuk rijden. Dan op dag drie komen alle ondergronden aan de orde en de rest zien we daar ter plekke.
Na de presentatie hebben we nog wat gedronken en uiteindelijk waren we net voor twaalf uur weer thuis.

  

Na regen komt zonneschijn

Vandaag maar proberen om de pakken iets droger te houden ;-) De lucht ziet er grijs uit als ze vanmorgen Goofy uit gaan laten. Maar dat wil hier niks zeggen, het kan over vijf minuten weer vol met blauwe plekken zijn. Dus na de wandeling de motoren maar weer uit de werkstal gehaald. Na het tweede bakkie koffie de pakken aangetrokken en oppad gegaan. Vandaag gaat de rit richting de meren. Eerst op het pad nog wat actie foto's gemaakt. En nog een foto bij het bord van de morvan, het is nu tenminste droog. Dan echt op weg. Het eerste stuk ging over voor pat zijn doen brede weg, maar daar kon je wel bochtjes met meer snelheid draaien. Bij Chateau-chinon dachten we nog even naar een chateau te rijden, helaas kwamen we bedrogen uit. Alleen het dorp heet zo, maar geen kasteel gezien. Dus maar weer terug naar de route, vanaf daar werden de weggetjes smaller. Af en toe moest je opletten voor een tegenligger maar verder was het heerlijk rijden. Op het moment dat we bij het eerste meer aankwamen, begon het ook zachtjes te spetteren. Bij de stuw aangekomen was het overgegaan in echte regen. Zo hebben we nog een tijdje gereden met naast ons water en van boven water. 

Als de regen op hield was er ook gelijk een zonnetje, dat wad het betere werk. Ook vandaag hadden we weer geweldige vergezichten tijdens het rijden. Ook de lunch was zo'n plek, een extra heuvel om maar veel te kunnen zien. Pat heeft zijn motor nog even op de heuvel geparkeerd, minimale keer ruimte maar was wel effe leuk. Ook 's middags reden we in de regen en de zon. Rond half vier waren we weer terug. Eerst nog wat foto's maken, nu scheen de zon in ieder geval. Om en om reden we een stuk en dan stoppen om een foto van de ander te maken. 

Op de heuvel een foto met de motoren en Les Plats Deux. Daarna de motoren voor de deur gezet en nog een foto met motoren en Goofy. Toen moesten de motoren weer naar de stal. Zaterdag gaan we maar boven op de heuvel de motoren laden, scheelt weer stress of de auto ze wel naar boven krijgt. Morgen nog een dagje wandelen en dan zit deze vakantie er weer op.

Van de regen in de drup

Zou het weer beter worden? We weten het niet, dus na gisteren nog een dagje wandelen en boodschappen doen, vandaag de motoren maar weer gestart. Dit keer een rondje richting Autun. De dag begon met een lach, de zon scheen ons tegemoet. Met hele leuke smalle weggetjes waar zo af en toe een kasteeltje langs stond, was het heerlijk rijden. In de verte zagen we wel de hele donker grijze lucht, maar op één of andere manier reden weer daar mooi omheen. Rond twaalf uur ons stokbroodje gezond gegeten, helaas alleen niet lekker in het zonnetje. De route ging langs Autun want dan konden we daar tanken. Heerlijk rijdend over een smal weggetje, stonden we voor een dicht hek. Helaas dan maar over de "grote" weg richting Autun. Daar de motoren vol gegooid, het werd ook al iets donkerder.

  

We zijn nog niet goed en wel onderweg, worden de sluizen open gezet. Een gordijn van regen en hagel kwam naar beneden, binnen een paar minuten was je zeik nat! Maar zo opeens als het begon, was het ook weer over. Eenmaal weer in de zon, effe gestopt om op te drogen en ons andere broodje te eten. Om ons heen zag je donkere lucht, hopelijk zouden we hier ook omheen rijden. Helaas lukte dat omheen rijden niet iedere keer en als je dacht droog te zijn, kwam er weer een bui. Op nog zo'n 20 km van cussy reden we over een leuk bosweggetje (wel wat glibberen en glijden). Toen we bij een stuw het bos uitkwamen zag het er weer zo donker uit dat we maar op huis aan gingen. Ik wilde in Cussy nog een foto maken en ook nog één met het huis vanaf de heuvel met de motoren. Je raadt het alleen al, het begon weer hard te regenen. De foto is genomen, maar hopelijk kan hij nog een keer over met droog weer. Na ongeveer 200 km waren we weer thuis.

Verkennen van de Morvan - Frankrijk

Even lekker een weekje er tussen uit en wat is dan niet lekkerder om naar Frankrijk te gaan en dan wel naar het huis van familie in de Morvan. Om wat afwisseling te hebben, namen we de motoren mee. De ene dag zouden we rijden en de andere dag met Goofy wandelen in de omgeving. Vrijdag zijn we naar Les Plats Deux in Cussy en Morvan gereden. Zaterdag gebruikt om inkopen te doen in Autun en wat rond te wandelen. Zondag dan onze eerste rijdag. Helaas zag het weer er niet geheel onbewolkt uit, afgelopen dagen was dit ook het geval maar de regen duurde nooit lang. Dus toch de motoren maar uit de stal gereden en oppad gegaan, dadelijk in IJsland kunnen we ook niet roepen: we gaan niet want het regent! Het enige wat vervelend was, was de miezer en de laag hangende bewolking op sommige plekken. Maar verder was het een mooie rit met geweldige vergezichten. 

Soms waren de wegen ooit in het verleden geasfalteerd geweest maar dat mocht de pret niet drukken. Onderweg heerlijk onze lunch gegeten, gelukkig hadden we dat meegenomen want restaurants kom je weinig tegen. Uiteindelijk bij Lac des Settons wat restaurantjes gezien, maar toen waren we bijna weer thuis. Eenmaal thuis scheen de zon en waren we opgedroogd. Ons eerste ritje van ongeveer 185 km is een feit. En mijn jas heeft zijn eerste test gehad, ik was nog droog! Na de rit nog even een rondje gelopen met Goofy naar Faye, Cussy en Morvan en Les Plats. Om zes uur en nog even 7 km in de benen konden we heerlijk het vuur aanmaken en bijkomen.

Kilometers maken

De plannen voor de vakantie van volgend jaar worden alweer gesmeed. In Bad Bentheim geeft motorsafaris een info middag over hun reizen. Dit betekend even meer dan 200 heen en terug. Voor het leuke toch nog maar even met Gertjan en Judith afgesproken en zo geschiedde het dat ik eerst naar Zwolle reed. Daar wat gegeten en gedronken zodat ik er weer tegenaan kon. Voor het laatste stuk had Gertjan een route in elkaar gezet, lekker binnendoor. Mijn zumo liet geen weggetjes zien, maar toch reed ik echt over asfalt. Rond 13:00 kwamen we aan in Bad Bentheim waar Jan ons al stond op te wachten. Uiteindelijk waren we met een groepje van een man of veertien waarvan 3 reisleiders en een stel wat vijf jaar door afrika geeft rond gereden in een truck. Na een drankje en het kennis maken met elkaar, begin de presentatie. Er werd begonnen met de rondreis lake victoria en de daarbij behorende landen. Daarna en stuk over de verschillende landen en uiteindelijk de reis waar we voor kwamen (dachten we). Helaas ging het nu alleen over het eerste deel van Kenia naast Victoria Falls. Wij vinden het deel erna interessanter Victoria Falls naar Kaapstad of andersom. Dit wordt alleen gedaan als er genoeg mensen zijn om ook de motoren weer terug te brengen. Ko weet nu in ieder geval dat wij interesse hebben en gaat er mee aan de slag. Na de presentaties nog even wat gedronken en uiteindelijk eerst wat gegeten voor we aan de terugreis begonnen. Iets over zessen ging ik dan uiteindelijk op weg. Dit keer was het in één rechte streep naar huis. Rond half negen kon ik Goofy eindelijk zijn eten geven en had ik meer dan 400 km op de teller staan. Maar één ding mijn pak zit voortreffelijk en ook met de hitte valt er goed mee te rijden. Nu alleen de waterdichtheid nog testen.