Höfdabrekka naar Gangnamannahúsiď Miklafelli

Gelukkig niet heel veel over gehouden aan de val van gisteren, alleen wat spierpijn. Na het ontbijt gingen we weer op pad, Vandaag gaan we de binnenlanden in. Na de eerste kilometers op het asfalt, zijn we de oude ringweg op gegaan. Dit was een pad over lava zand. Eén keer ging ik bijna onderuit, maar dat kon ik goed herstellen. We reden over een soort van dijkje, op een gegeven moment was de oude brug weg. Hier moesten we door de opgedroogde rivierbedding en aan de andere kant het dijkje weer op. Hierna ging de weg weer verder over het dijkje. Het was heel mooi rijden met de gletsjer op de achtergrond. Na het zand ging de weg weer een heel stuk over asfalt. Op de weg richting Laki gingen we weer over op gravel. Wat was het weer prachtig rijden in deze omgeving. Je had prachtige uitzichten: groene heuvels met zo af toe wat water. Ook kwamen nu de echte waterdoorwadingen. De lunch stop was bij een waterval. Als je voorbij de waterval keek, dan zag je precies de plek waar we even ervoor de rivier overgestoken waren. Geweldig! Hierna gingen we weer verder voor een rondje door de lava velden. Dit was ook weer zo'n geweldig uitzicht. Bij de laatste rivier doorwading ging er een motor half onder, deze moest dus eerst gemaakt worden voor we verder gingen. Deze rivier was dieper dan dan de vorige en stroomde ook nog aardig. Hierdoor moesten er een aantal mensen ook geholpen worden bij de oversteek. Toen de motor het weer deed gingen we verder. Het stuk wat we nu gingen rijden was op een gegeven moment heel stenig. Doordat ik nu ook aardig moe begon te worden, reed ik niet heel erg lekker meer. Er zaten in dit laatste stuk ook een aantal flinke afdalingen over stenen. Langzaam maar gestaag kwam ik ook iedere keer weer beneden aan. Op een helling reed ik mezelf vast, Pat en Bram kwamen me helpen. Toen ik weer los was, kwam ik niet goed op gang en even later viel ik om doordat ik niet snel genoeg was om mijn voet op de grond te zetten. Pat bood toen aan om hem iets verder naar boven te rijden, maar ook hij ging onderuit met mijn motor. Het ligt dus nu aan de motor! Na de laatste afdaling en water ging het rijden gelukkig weer een stuk beter. Maar uiteindelijk kwamen we aan bij de hut. Bij de hut is een slaapzaal en een gelegenheid voor koken en eten. Een aantal mensen gaat in een tentje slapen, wij kiezen toch voor de slaapzaal. Na het uitladen van de auto, werd gestart met het koken. Het diner bestaat uit champignonsoep, nasi en amaretto toetje. Na het eten moest er ook afgewassen worden, met zijn allen is dat zo gedaan. Na het afwassen was het alweer bijna bedtijd. Net voor we naar bed gingen was er noorderlicht te zien, het was alleen niet zo duidelijk. Eenmaal in bed werd het heel stil in de andere ruimte, iedereen bleek buiten te staan om te kijken naar het noorderlicht. Dus weer het bed uit en buiten kijken naar het spektakel.

Kilometer: 150

Verblijf: herdershut

Plaats: ?

Hella naar Höfdabrekka

Vanmorgen begonnen we met een praatje bij de kaart. Hier ging Paul uitleggen hoe we gingen rijden vandaag en wat we gingen doen. Hierna reden we naar een hotel aan de andere kant van de straat om te gaan ontbijten. Na het ontbijt gingen we weer op weg. Het was bewolkt, maar gelukkig nog steeds droog. Het eerste stuk was over het asfalt. Daarna ging het door glooiend landschap verder, hier werd gravel afgewisseld met steentjes. Onderweg stopte we nog ergens om koffie te drinken, daarna vervolgde we onze weg naar onze eerste rivier doorwading. Hier kregen we eerst uitleg hoe te handelen als we bij een rivier aan kwamen. De volgorde is: eerst de auto, dan de motoren. En bij de auto moet er dan opgelet worden hoe diep het is. Vervolgens mogen wij daarna één voor één erdoor. Het waren een aantal stroompjes naast elkaar, de tweede werd 3x genomen om te leren een bocht te maken in de het water. Het ging niet helemaal goed, maar ik kwam zonder kleerscheuren aan de andere kant. Na deze oefening waren er een paar met natte laarzen, maar dat mocht de pret niet drukken. Het vervolg van de weg, had weer een geweldige vergezichten en een kleine waterval. Eenmaal weer op het asfalt, ging de reis naar de Seljalandsfoss.

De Seljalandsfoss is een kleine, maar hoge waterval aan de voet van de Eyjafjallajökull. Bij deze waterval is het mogelijk om er achter langs te lopen.

Bij deze waterval kom je gelijk in de toeristen massa. Dit hadden we de afgelopen dagen nog niet mee gemaakt. Maar de waterval daarentegen was wel de moeite waard. De lunch hebben we ook maar gelijk daar opgegeten. De volgende stop was de Skógafoss. De weg hier naar toe was helaas de ringweg.

Skógafoss behoort met er hoogte van 60m tot één van de grootste op IJsland. Volgens een oude legende heeft een kolonist een kist met goud onder de waterval verborgen, deze hebben we helaas niet gevonden.

Van de waterval reden we naar de gletsjer Mýrdalsjökull. Vorig jaar was de weg er naar toe nog een hele leuke gravel weg, nu was het een nieuw geasfalteerde weg. Vanaf de parkeerplaats was het nog 5 minuten lopen naar mond van de gletsjer. De kleur van de gletsjer is zwart door de vulkaan, normaal zou je iets van blauw verwachten zoals ijsblauw.

Mýrdalsjökull is de naam van de gletsjer met onder de ijskap de vulkaan Katla. Dit is de vulkaan die op dit moment in het nieuws is om zijn mogelijke uitbarsting. De ijslanders maken zich alleen niet zo druk als de Nederlandse media.

Na deze gletsjer zou de volgende stop het vliegtuig aan de kust zijn. Helaas was de weg hiernaartoe afgesloten. En vanaf het asfalt was het 3 km lopen heen en dan ook weer terug. Dit hebben we maar overgeslagen. Als compensatie zijn we richting de Mýrdalsjökull gereden, helaas ben ik daar niet boven gekomen. De weg was bezaaid met allemaal keien. Ik raak helaas precies zo'n kei en kom in een geul terecht. Daar hield ik de motor echt niet meer, dus helaas de eerste schade is zichtbaar aan mijn motor. Pat en ik zijn toen omgekeerd en op een vlakker stuk zijn we blijven wachten op de rest. Weer een deuk in mijn ego... maar niet getreurd ik was vandaag niet de enige die om ging. Voor we vervolgens naar het hotel reden, hebben we eerst nog getankt in Vik. Inmiddels was het ook gaan regenen, dus we werden nog net de laatste km nat. Eenmaal bij het hotel waren er maar weinig die nog meegingen de berg op achter het hotel. Wij hebben mijn motor gefixed en zijn daarna gaan relaxen.
Om half acht was het weer diner tijd, vandaag hadden we buffet. Tegen het eind van het eten, nog even de dag van morgen besproken... dit wordt een zware dag. De komende dagen gaan we de binnenlanden in dus zal dit even de laatste post zijn voor een paar dagen.

Afstand: 176 km

Overnachting: hotel Katla

Plaats: Höfdabrekka (Vik)

Reykjavik naar Hella

Om acht uur vanmorgen ontbijten. Het idee was dat de chinezen al weg zouden zijn, maar helaas ze zaten er nog. Uiteindelijk zijn we bij twee Duitsers aan tafel gaan zitten. Het was een heerlijk uitgebreid ontbijt. Na het ontbijt was het tijd om de motoren op te halen. In twee sessies zijn we met de auto naar de haven gereden. Pat zat in de eerste sessie en ik in de tweede, alles was dus al van mijn motor toen ik aan kwam. Alleen de motor moest nog van het rek. Daarna was het pakken aantrekken. Ter plekke moesten we nog wel een document tekenen en daarna mochten we weg. We gingen eerst terug naar het hotel, daar hebben we onze tas achter gelaten en nog wat spullen uit de rugzak gehaald en in de hut-tas gestopt. Rond het middag uur zijn we oppad gegaan, de eerste stop was de benzine pomp. Daar hebben we ook nog wat gedronken en gegeten. Voor we oppad gingen, had Paul nog een verhaaltje. Daarna begon dan eindelijk de reis. Eerst een stuk over het asfalt Reykjavik uit, weer richting het vliegveld. Bij een grote fabriek verlieten we de hoofdweg en even later kwamen we bij het gravel. Daar hebben we de banden afgelaten en zijn we verder gegaan. Hier kon iedereen op zijn eigen tempo rijden. Het is hier ongelooflijk mooi, geweldige heuvels en alle kleuren groen mos. Onderweg een aantal keren gestopt om foto's te nemen en de omgeving in ons op te nemen. Bij een T-splitsing stopten we om wat te eten en drinken. Daarna door tot de volgende stop, hier konden we koffie drinken en een broodje eten. De ondergrond bestaat wisselend uit gravel, steentjes en asfalt. Na de koffie was de volgende stop de Urridafoss falls, een schitterende waterval. Inmiddels waren we Bram even kwijt geweest, hij was met het inhalen van een trekker van de weg geraakt. De boer heeft hem toen uit de greppel getrokken. Bij de waterval was hij weer bij de groep. Daar vandaan was het nog een klein stukje naar de 1. Eenmaal op het asfalt moesten we nog 15 minuten rijden tot Hella. Daar zijn we eerst gaan tanken. De hutjes waar we slapen zijn tegenover de pomp. Na aankomst hebben we eerst wat gedronken. Rond zes uur zijn we naar de hut gegaan. Pat moest nog even zijn ketting stellen, hij stond iets te strak. Daarna kon eindelijk het motorpak uit. Om half acht werden we in het restaurant verwacht. Voor het restaurant heeft Paul bij de kaart nog even laten zien waar we morgen naar toe gaan. Na het eten volgt het praatje.

Kilometers: 182

Verblijf: Arhus hotel

Plaats: Hella

Op naar IJsland

Vanmorgen nog iets uitgeslapen, zover dat mogelijk was. Het is toch altijd weer een soort van spannend als je op vakantie gaat. Voor de zekerheid nog maar een spuit met bloedverdunners gezet en mijn travelsokken aangetrokken. Dat van vorig jaar wil ik toch graag vermijden dit jaar. De autorit naar Schiphol ging voorspoedig en om half elf waren we er al. De auto bij Karel ingeleverd en hopen dat hij er weer staat als we terugkomen.
Bij de incheckbalie kwamen langzaam onze medereizigers aan, wij hadden alleen geen bagage af te geven dus zijn we doorgelopen. Bij de douane was het niet al te druk en al snel stonden we in de hal. Dan begint het wachten tot vertrek. Rond half één was iedereen gearriveerd, na een hernieuwde kennismaking gingen we rond één uur op weg naar de gate. Daar aangekomen zag het er naar uit dat we niet om 14:00 zouden vertrekken, ze waren nog bezig met het uitladen. Uiteindelijk vertrokken we rond half drie, na heel Amsterdam door getaxied te zijn gingen we iets voor drieën de lucht in. In het vliegtuig zitten we met zijn allen uit elkaar, dat is niet zo erg. We zitten de komende dagen toch dicht genoeg bij elkaar.
Om half vier plaatselijke tijd landde we op Kevlavik. In de ontvangsthal stonden Paul en Bram ons op te wachten. Uiteindelijk had iedereen zijn bagage en gingen we naar het busje. Bram had inmiddels de auto gehaald, dat is een gave bak zeg. Een deel van de groep ging met de auto en de rest in de bus. De reis vanaf het vliegveld naar Reykjavik was ongeveer 46 km. Onderweg kwamen we al langs schitterend landschap. Voordat we bij het hotel aankwamen hadden we al het nodige mee gemaakt. Op een gegeven moment dachten we dat het waaide de bus ging van links naar rechts.. Maar opa zat een beetje te knikkebollen achter het stuur, Paul is daarom maar overgestapt in de bus om er in ieder geval voor te zorgen dat we heel aan de toer konden beginnen. Rond half zes waren we in het hotel, Grand hotel Reykjavik. Nadat we de sleutel hadden, zijn we ons op gaan frissen. Daarna hebben we ons beneden verzamelt om naar het eten te gaan lopen. Maar eerst nog even een verhaaltje van Paul over de dag van morgen. Langs het water zijn we naar de oude haven gelopen. Daar hebben we gegeten bij café Haiti. Het eten was lekker maar best duur. Na het eten zijn we door de hoofdstraat terug gelopen naar het hotel. In het hotel hebben we nog een drankje genomen. Uiteindelijk kwamen ook diegene terug die in de stad nog een drankje hadden gedronken. Rond elf uur zijn we maar naar boven gegaan.

Inleveren motoren

De reis naar IJsland komt langzaam dichterbij. Vanaf vorige week hebben we vakantie stress, wat nemen we mee en hoe moeten we het op de motor vast maken. De ideeën zijn er, maar of het uitvoerbaar is?? Dat moet dus geprobeerd worden. Maar eerst alles bij elkaar zoeken. Er werd begonnen met de motor: welke sleutels, doppen, banden, reserve lampen e.d. moeten er mee. De verzameling op de oprit begon langzaam te groeien.

Alles werd vervolgens in zes tasjes verpakt, 2 voor op de motor en de rest voor in de volg auto. Hierna volgde de tassen voor de dagelijkse verzorging van de mens. Gelukkig hoef je daar niet veel voor mee te nemen want het grootste gedeelte van de dag zit je in je pak op de motor. De meeste plek in de tas word dan ook ingenomen door de slaapzak.

Dit paste ook in 2 tassen, volgens mij heb ik alleen nog nooit zo weinig kleren meegenomen op vakantie! Hierna restte alleen de tas met de motorspullen. We gingen toch weer onze immens grote tas vol stouwen want dat is wel het makkelijkst. Daar we nog een paar dagen naar ons werk zouden rijden in motorpak maakten die de probeer sessie niet mee, maar zouden vrijdag alsnog in de tas verdwijnen. Alles wat we mee wilden nemen was toen ingepakt, uitproberen dus!

En het past, weer een opluchting. Nu kwam zaterdag, het moment van motoren inleveren steeds dichterbij. Van de week moesten er nog een paar dingen worden gedaan, ik moest nog even langs de huisarts voor preventieve bloedverdunning (deze keer wil ik echt genieten van mijn vakantie!), de douane documenten moesten klaar gemaakt worden en Pat moest nog nieuwe banden onder zijn motor laten leggen. De bloedverdunnende injectie spuit voor de terug weg, heb ik nog maar even bij mijn motor gestopt. Daarna was echt alles klaar voor vertrek.

Patrick kreeg donderdag al de vakantiekriebels en zijn motor stond vanaf toen dus ook al klaar op de aanhanger om weg te brengen. Zaterdag ochtend om kwart over negen reden we weg, ik op de motor en Pat met de auto. Daar ik geen route beschrijving mee had, bleef ik braaf achter Pat aanrijden. Dit leidde dus tot een paar extra kilometers omdat hij de verkeerde afslag nam en toen niet meer op de juiste weg terug kwam. Maar uiteindelijk waren we nog voor tien uur op de plaats van bestemming. Er waren al een aantal van onze medereizigers bezig om de motor op het frame te plaatsen. Als eerste hebben we Patrick zijn motor van de kar gehaald, daarna werd mijn motor op het frame gezet. Ik had natuurlijk weer ruzie met de spanbanden, maar uiteindelijk stond hij vast. Hierna was Patrick zijn motor aan de beurt.

Toen de motoren in het frame stonden, konden de tassen op de motor vast gemaakt worden. Doordat we precies wisten hoe het moest, was dit eigenlijk best snel gebeurt. Inmiddels waren we wat zwarter geworden van de omgeving waar we bezig waren, wat water en zeep zou geen luxe zijn bij thuiskomst.... Ondertussen was Patrick zijn motor nog voorzien van een extra koelbox. 

Rond elf uur was iedereen klaar en waren de spullen van de organisatie ook over de motoren verdeeld. Na een kort praatje van Paul ging iedereen weer zijn eigen weg en zullen we elkaar 1 september weer treffen op Schiphol. Dan vliegen wij onze motoren achterna! En 2 september begint dan ons avontuur op IJsland.

Gravel, modder, zand en natuurlijk asfalt

Na de gravel cursus van een aantal maanden geleden, vandaag de Offroad cursus type 1 "Het echte werk ladies". Vanmorgen om zeven uur thuis weg gereden om op tijd in Tielt-winge aan te komen. Daar aangekomen was ik zo vroeg dat er nog niemand aanwezig was. Iets later kwam de eerste mede cursist aan, uiteindelijk waren we met drie ladies en twee heren. We begonnen de dag met koffie en theorie. Na de theorie was het dan echt tijd om de weg op te gaan. Nog wel mijn jas en regenpak achter gelaten en dus nu hopen op droog weer. Het eerste stuk was ondergrond leren kennen, daarna gingen we op asfalt rondjes rijden. Uiteindelijk zouden we de rondjes en achtjes later nog gaan herhalen op gravel. De tocht ging verder door de velden en langs de appelboomgaarden. Rond half één was het tijd voor de lunch, een lekker broodje gezond met ice tea. Daarna weer lekker verder gereden. Rond half drie waren we weer terug bij motocare. Nog wat gedronken en gekletst, om vervolgens de terugreis te beginnen. Eerst de tank volgegooid en daarna op weg. Bij de grens nog wat gedronken en uiteindelijk was ik net iets over vijf thuis met weer 400 km in de wielen. Korte broek aan en de motor verzorgen (ketting smeren, koffer er weer op e.d.). Het was weer een leerzame dag!

Deelnemers bijeenkomst IJsland

Langzaam maar zeker komt de reis dichterbij. Gisteren kennis gemaakt met de andere reizigers en ik ben niet de enige dame... Naast mij gaan er nog twee dames mee. Pat en ik zijn wel de enige die niet op een 1200 rijden geloof ik. De kennismaking vond plaats in het petanque  centrum in Nieuwegein. Gezellig tussen de oudere die een avondje  uit zijn.

De bijeenkomst begon met een kleine impressie van de omstandigheden die we tegen kunnen komen. Dit was wel reden tot commentaar, volgens mij wordt het bijkomen in de dagen nadat we terug zijn. Het volgende stukje ging over de paklijst, hier hebben we al aardig wat van ingekocht. Met nog wat extra info gaan we nu toch maar wat andere spullen meenemen. Alleen voor de motor moeten we toch nog wat halen (bougies, olie, lampen e.d.). 

Dan de dag dat we de motoren weg moeten brengen, 20 augustus 10:00 in Rotterdam. Gelijk met de motor gaat ook een deel van de bagage mee, dus nog effe kijken hoe we de motorkleding ook op de motor vast maken.
En als afsluiting nog een stukje over de route, maar niet alles want er moet wel iets verrassends over blijven. De route ziet er als volgt uit. De eerste dag komen we aan en gaan we lekker uit eten. Op dag twee worden de motoren opgehaald en gaan we het eerste stuk rijden. Dan op dag drie komen alle ondergronden aan de orde en de rest zien we daar ter plekke.
Na de presentatie hebben we nog wat gedronken en uiteindelijk waren we net voor twaalf uur weer thuis.