Eindelijk in de Mekong Delta (Bên Tre City)

Vroeg op vandaag om de boot te halen. Komen we aan bij het ontbijt, zijn ze nog niet klaar. Even later kwam het brood met ei. Aan het eind van deze vakantie kan ik weer geen ei meer zien. Iets voor 8:00 de briefing voor vandaag. We beginnen hier, gaan daarheen en hebben 3 bootjes. En nu op naar de boot. 

Dwars door de stad heen naar de boot. Laatste stuk voor de boot nog een stukje over de markt gereden. Bij de boot aangekomen werden de motoren klaar gemaakt voor de reis. Een deel van de motoren moest in het ruim, dit had de havenmeester besloten voor de verdeling van het gewicht. Dit is best wel een karwei.. Motor over de treeplank laten zakken, daarna nog verder het ruim in. 

Tijdens het laden, konden wij nog een rondje over de markt lopen. 

8:15 aanwezig en om 9:00 was alles geladen. Toen mochten wij aan boord, lekker over de rand van de boot lopen naar de achterkant. Daar naar binnen klimmen, atleten waren er niks bij. Eenmaal binnen werd na een tijdje de motor gestart, dit was voor korte duur want het touw van de buren zat in de schroef. Dus maar iemand het water in om los te maken. Weer los, kwamen we moeilijk weg. Nu was het laag water en wij met alle moteren zwaar beladen. Zaten dus aardig aan de grond... Vlak voor het checkpoint moesten we reddingsvesten aan en op de grond gaan liggen. Iets met illegaal de Chinese zee overvaren of toch het vervoer van buitenlanders. Maar we mochten door. Net buiten de haven ging er toch nog maar één het water in om de schroef vrij te maken van rotzooi. Aan het geluid te horen was dat wel nodig. Daarna liep de schroef weer als een zonnetje net als de motor.

Gisteren hadden we het idee, dat het een ruwe overtocht zou worden. Bij ons aan strand waren de golven namelijk vrij hoog. Maar het viel alles mee. Nog wel een poging gedaan om op het dek te gaan zitten, maar ik was niet zo atletisch en de temperatuur was daar ook behoorlijk. De overtocht uiteindelijk dus binnen doorgebracht.

Iets over twaalf kwamen we aan in de haven, helaas wel een nieuwe haven waar geen eten te koop was. Het uitladen van de motoren duurde ook iets langer dan gepland waardoor we vandaag weer de spreekwoordelijke hond in de pot vonden. De lunch bestond uiteindelijk uit vis, groente, eieren en rijst. Het smaakte en dat is het voornaamste. Na de lunch hebben we wat smalle paadjes gereden, afwisselend asfalt, gravel of betonplaten. Het is leuk rijden tussen de plantages en rijstvelden. De eilandjes zijn met bruggetjes of veerboten aan elkaar verbonden.

Onderweg nog gestopt bij een scheepswerf. Hier repareerde ze alleen boten. 

Door de lange wachttijden bij de verschillende veerboten, was het al laat toen we van de laatste af kwamen. De scholen gingen net uit in het dorp en waar bij ons de ouders met auto's staan doen ze dat hier met scooters. Het was net een mierennest waar je doorheen moest rijden. 

Toen er ook nog een wegopbreking was, zijn we maar via de snelste weg naar het hotel gereden. Het laatste stuk nog wel via de markt gereden, dit blijft een vreemde gewaarwording. Half zes waren we ongeveer in het hotel. 

Na het douchen nog snel een biertje gepakt voordat we gingen eten. Ook vandaag was dit weer heerlijk, hier ga ik zelfs tofu lekker vinden. 

Morgen volgens het boekje de mooiste dag van de Mekong Delta. Afwachten dus maar...

Langs de kust naar Vung Tau City

Zal nog even met gisterenavond beginnen.. na het eten gingen we nog een rondje lopen om te kijken of we ergens water konden kopen. Ook waren ze in het park met elektrische autootjes en driewielers met verlichting aan het rijden (dit was niet alleen leuk voor kinderen). In het donker is dat een leuk gezicht. Tijdens dat rondje stapte ik op een tegel met daarin een oog, gevolg ik zat op mijn knieën op de grond. Het is nu dus 1-1. 

Dat verhaal dus gehad hebbende, gaan we over naar vandaag. Het hotel waar we verblijven serveert geen ontbijt, dus de chauffeur zorgt voor de broodjes en die eten we aan de overkant in de koffiebar op. Vandaag is ook de monteur jarig, dus de koffiebar maar versiert en een liedje voor hem gezongen. 

Ik was alleen weer vervelend, want ik wilde thee en geen koffie. Na lang wachten kregen we eindelijk een liter thee. Met zijn allen die kan maar grotendeels leeg gedronken anders is het ook zonde van het geld. 

Rond 8:00 de briefing en gaan met die banaan. Het eerste deel ging weer door de stad, gelukkig is het zondag wat het iets rustiger maakt. 

Eenmaal uit de stad reden we richting de zee. Je krijgt alleen het idee dat je ergens over een boulevard rijdt met onwijs opzichtelijke hotels. Een Disney achtig thema wordt ook niet geschuwd hier... Maar het is gewoon overdreven. Het lijkt ook allemaal leeg te staan want er loopt echt helemaal niemand bij winkels en restaurants. Langs de hele kust wordt er ook overal gebouwd. 

Voor de koffiestop reden we nog even met de motor over de markt. Je moet het een keer gedaan hebben. Het schijnt hier vrij normaal te zijn, zelfs met je motor het restaurant in rijden om te vragen of ze nog eten hebben.

Na de koffie gingen we offroad rijden. Eerst nog even een stop bij een plantage en bij de zoutwinning. 

Het stuk offroad ging tussen de rubberbomen door. De weggetjes varieerde van single track tot zandspoor. Maar allemaal goed te rijden. Met mijn haat liefde verhouding tot zand ging het rijden vandaag best lekker. Op een gegeven moment is er toch besloten om de route af te korten, anders kwamen we wel heel laat bij de lunch en vervolgens in het hotel aan.

Na de lunch was het nog een stuk asfalt tot het hotel. Onderweg nog gezocht naar een cafe dat Michel mee heeft helpen bouwen. Dit was alleen ongeveer 30 jaar geleden. De hele stad was wat groter geworden en de juiste plek vinden was een opgave. Maar de mensen waren zeer behulpzaam met zoeken. Helaas hebben we het huis en cafe niet gevonden. 

Daarna doorgereden naar ons hotel. Om goed 16:00 waren we binnen, effe gedoucht en daarna een biertje drinken. Nog even naar het strand aan de overkant van de straat gelopen. Ondanks de wind was het er nog best druk. 

Bij het eten moest er geproost worden op de jarige. Voor de monteur was het de eerste keer dat er aan zijn verjaardag gedacht werd. Hij vond het geweldig.

Morgen gaan we de Mekong Delta in. Het eerste stuk met de boot en daarna het eerste stukje rijden. 

Door de bergen naar Chi Uyên

Afgelopen nacht heerlijk geslapen met het geluid van de dieren uit het Nationaal Park op de achtergrond. Totdat vanmorgen om 6:30 de wekker ging. Douchen, aankleden, tas pakken en ontbijten om om 8:00 weer te vertrekken. Als ontbijt vandaag omelet en pannekoek, vreemde combinatie maar vulde de maag. Erbij maar een passievrucht sapje genomen. Kwam alleen met ijsblokjes, hopelijk hebben ze geen effect....

Na de briefing zijn we oppad gegaan. Net het dorp uit gingen we een hele gave brug over. Netjes op je eigen baantje blijven rijden dan kwam het helemaal goed. Wel wat krap voor passerend verkeer maar was wel mogelijk.

Hierna gingen we langzaam de bergen in. De temperatuur is hier een stuk beter als in de stad. De route gaat vandaag voornamelijk over asfalt, dat maakt dat we af en toe losgelaten worden. We mogen dan op ons eigen tempo rijden. Bij de koffiestop naast de gebruikelijke cola ook nog een paar stukje sinaasappel gegeten. Naast de koffietent stond een auto die sinaasappels verkocht, dit liet hij via een bandje+luidspreker ook aan iedereen weten.... Maar dan wel met alleen het woord sinaasappels te herhalen, vreselijk irritant. Ik ging even bij de sinaasappelboer kijken en kreeg gelijk een stuk sinaasappel aangeboden. Moet eerlijk zeggen, smaakte heerlijk. Na de koffie weer onderweg. De route liep langs een aantal rubberplantages.

Iets verder op de route kwamen we bij een stuwdam.

Vanaf de stuwdam zijn we door de bergen gereden met zicht op het stuwmeer. In het stuwmeer zie je allemaal eilanden, dit zijn bergtoppen. Ooit besloot de overheid om de stuwdam te bouwen en de dorpen die er lagen verdwenen onderwater inclusief de bergen. 

We zouden weer iets te laat zijn voor de lunch, dus onderweg bij een brommer verkoper brood gekocht. Uiteindelijk in het dorp nog wel een restaurant gevonden met eten. Het werd dit keer een broodje vlees/groente/vis. Daarnaast werd er ook nog wat rijst, soep en ei geserveerd. Een goede lunch voor iedereen. 

Na de lunch vervolgde we onze weg door de bergen. Onderweg nog een bezoekje gebracht aan een bruiloft. Daarna door naar de middagstop. Deze stop was in het gebied van de koffie, helaas was alles al geoogst.

Maar de koffie was wel te koop. Nog een lekkere yoghurt gegeten en daarna weer door. Het laatste stuk was een heerlijke slinger weg door de bergen. Ik had het geluk om vooraan te rijden. Samen met een locale brommer de berg onveilig gemaakt. Hij kon de bochten en ik heerlijk volgen (en de rest achter me aan).

Het laatste stuk van de route was weer druk. Ergens was een bataljon aan bussen vertrokken, die heel irritant een deel van de weg in beslag namen. Uiteindelijk met weer wat zigzaggen bij een tankstation aangekomen. Daar de motoren gevuld. Na het vullen van de motor wilde Pat afstappen, helaas ging dat anders dan gepland. Het staat dus nu 1-0 voor Pat. Hierna was het nog een klein stukje naar het hotel. Bij het hotel konden we parkeren in het hotel, volgens mij is het geen garage..

Wij kregen kamer 207, helaas werkte de sleutel van die kamer niet. De keycard en de sleutel werkte niet, handig zo'n kamer. Uiteindelijk zijn we verhuisd naar kamer 505. Om 19:00 gingen we op weg om te eten. Ook deze keer werd de tafel weer gevuld met allerlei gerechten. Zelfs een gerecht dat op tafel moest garen. Het was weer een gezellige avond. De groep onderling is geweldig. Voor het eten moeten we iedere keer proosten, vandaag had de monteur shotjes gebrouwen door zijn schoonmoeder bij zich. Met zijn allen hebben we er 1,5 liter doorheen gejaagd. En nee hoor, we drinken niet zoveel op dit soort vakanties...

Morgen gaan we verder langs de kust. Gelukkig een wat kortere route als vandaag.

Op naar Cat Tien

Wat doe je in de vakantie, uitslapen? Nee joh, vandaag stond de wekker om 6:00. Douchen, ontbijten en op weg. Het ontbijt was op de twaalfde etage, restaurant met een view. Na het ontbijt nog wat geld gehaald voor de pot. Tijdelijk weer wat miljoenen rijker. Daarna de motor spullen aantrekken en een motor uitkiezen. Wij hebben de zwarte motoren, niet de nieuwe maar ze rijden prima.

Na de uitleg van de route, zijn we op weggegaan. Het eerste stuk door de stad. De eerste meters ons aanpassen aan het rijgedrag maar even later gingen we er ook links en rechts voorbij. Na een half uur waren we de stad uit en was de drukte aardig voorbij. Rond 9:00 de eerste stop voor een bakkie koffie. Echte Vietnamese opgeschonken koffie, klaar terwijl u wacht... duurt lang. Eenmaal weer opweg kwamen we bij het eerste pondje aan van de dag. 

Wat is het weer een geweldig land om doorheen te rijden. Na het tweede pontje hadden we een extra stop. Even wat te drinken halen is een uitdaging, er komen namelijk alleen 500.000 briefjes uit de automaat. Geld teruggeven is dan best een opgave. Dan maar een rondje geven, 6 cola net iets meer als 3 euries. 

Eenmaal onderweg kwam het eerste stuk offroad. Was een leuk stuk om in te komen. Door de extra stop kwamen we alleen te laat aan voor de lunch. Hier in Vietnam moet je om 12:00 lunchen, als het eten op is dan heb je pech. Gelukkig konden ze improviseren en stond er even later wel een bord eten op tafel.

Na de lunch kwam het volgende stuk offroad. Dit waren nog de wat brede paden met af en toe wat zand. Dat zand maakte wel dat je geen hand voor ogen meer zag. Toch maar iets meer afstand houden om te kijken welke gaten er in de weg zitten. Want die zaten er zeker, inclusief de geulen van de vrachtwagens die zichzelf een keer vast gereden hadden. 

De middag stop was bij een stalletje waar ze gezellig zaten te bingoën. Toen wij aankwamen moesten de locals hun stoel inleveren want die waren voor ons bestemd. We waren de sensatie van de dag. We zaten een beetje onder het zand en dat vonden ze hilarisch. Bij de kraan mochten we ons schoonmaken zodat we weer toonbaar waren. Na de drank gingen ze nog pomelo voor ons schillen. Heerlijk fris was dat. 

Na het laatste pondje hadden we nog een stukje single track. Dit waren paadjes bijna bij de mensen over het erf. Wel heel erg gaaf om te rijden. Eenmaal weer op het asfalt waren we niet al te ver meer van het hotel. Eerst nog even de motoren volgetankt en daarna door naar het hotel. Na het welverdiende landingsbiertje zijn we gaan douchen en omkleden voor de nacht safari. 

Onze hotelkamer

Om 18:00 zijn we naar de boot gelopen die ons naar het natuurpark Cat Tien brengt. Dit park ligt aan de overkant van de rivier, in onze kamer horen we de apen die daar zitten. Eenmaal aan de overkant bleek de auto wel heel erg vol, iets van meer plaatsen verkopen als dat er plek is......

Dus maar gewacht op de volgende. Tijdens de safari toch wel heel veel reeën en herten tegen gekomen (zien we in Nederland nooit...). Maar ook een wilde kat, een heel klein vogeltje en (volgens ons) mangoesten. Na de safari moesten we snel terug naar het hotel voor het eten. We werden achterop twee brommers per twee weggebracht. Dat was ook weer een belevenis. Met mij achterop maakte hij bijna een wheelie en was zijn snelheid ook ver te zoeken. 

Eenmaal terug werd het eten snel daarna opgediend. Het is echt heerlijk eten, we gaan echt niet omkomen van de honger deze vakantie. Voor het eten moesten we nog proosten met een Vietnamese Whisky, één keer met onze monteur en een keer met de eigenaar van het hotel. Was nog best te drinken dat spul.

Morgen weer een nieuwe dag, iets meer kilometers waarvan het meeste asfalt.

Onderweg naar Ho Chi Minh

Vanmorgen uitgeslapen, nog even een wasje gedraaid en wat opgeruimd. Om iets over negen in de auto gestapt, nog effe sleutels wegbrengen en langs de bakker voor broodjes. We kwamen gelijk met Gertjan en Judith op Schiphol bij de parkeergarage aan. Na een rondje van de zaak door de garage, op het bovenste dek een plekkie gevonden naast elkaar. Eenmaal uitgestapt moest Pat gelijk een overstroming creëren, waarna we naar de bus gingen. Met de bus naar de Plaza en op naar de vertrekhal. Nog een poosje gewacht op eventuele andere reizigers, kwam niemand dus maar ingecheckt.

Inchecken duurde best lang, de visa worden grondig bekeken en door twee man gecontroleerd. Uiteindelijk zijn ze goed bevonden en mochten we onze bagage inchecken. Drie tassen bij elkaar iets meer dan 40kg.

Na het inchecken van de bagage op naar de security check. Jas en tas in de bak en wachten maar. Ik zelf werd goedgekeurd maar onze tassen niet. Pat had een knuppel in zijn tas: laten we zeggen een selfie stick. En wat had ik in mijn tas..... een bom inclusief lontje: oh nee het is een glazen foto bal. Uiteindelijk mochten we door. Op naar de douane, daar was de langste wachtrij. Maar al met al minimale vertraging. In het restaurant wat te drinken gekocht en gezellig zitten kletsen. 

Bij het boarden ging het alleen mis. Na Pat ging het hele systeem op tilt. Handmatig checken is uit de tijd, dus wachten tot het systeem weer werkt.... Moest gelijk weer aan Malaga denken toen we terug kwamen uit Dakar. Toen was ik achter de boarding desk en Pat niet, met als gevolg ik in Amsterdam en Pat nog in Malaga. Nu gingen we alleen uiteindelijk allemaal met deze vlucht mee. Wel met een half uur vertraging. Eenmaal op Doha werden we weer op de proef gesteld. We stonden niet aan de gate en moesten met de bus naar de terminal. Helaas waren alle bussen onderweg (weer eens wat anders dan de stakingen van de afgelopen tijd), vertraging 30 minuten. Van de twee uur die we dachten te hebben aan overstap tijd, was een uur over. In dat uur nog even snel over de Plaza gelopen, vervolgens met de trein naar de volgende terminal. 

Uiteindelijk net voor het sluiten van het boarden bij de gate. Weer de bus in en naar het vliegtuig. Hopelijk kan ik deze keer wel slapen, anders wordt het een nachtje overslaan. De klok gaat wel in totaal 6 uur vooruit dus moet overheen te komen zijn. Ergens tijdens deze 6 uur vliegen, wordt je het wel zat. We waren dus ook blij toen we om iets over één plaatselijke tijd landen. Volgende wachtrij was al gevormd, de paspoortcontrole inclusief visa. Dit duurde ook nog een uur, maar alles was oké en we mochten door. Inmiddels waren de tassen al van de band, dit keer was alles aangekomen. Tassen gepakt en de taken verdeeld, de heren een sim kaart kopen en de dames geld halen. We zijn miljonair... 

Na dit alles op zoek naar het bordje. Eenmaal buiten kwam de klap van de warmte, 34 graden. Met de auto de stad door naar het hotel. Ze rijden hier zeker al idioten.  Eenmaal in het hotel, was er maar 1 2-persoonskamer beschikbaar. Na wat schuiven kregen we toch twee sleutels, inmiddels was Marco onze reisleider ook beneden en gelijk nog kennis gemaakt met een medereiziger. Hierna zijn we ons wat gaan opfrissen en een korte broek aangetrokken.

Na het opfrissen nog een rondje om het hotel gedaan, lekker zweten. Dit was wel een goede manier om te leren hoe er wordt gereden... Geen idee welk systeem, maar naar wat wij zagen kwam iedereen er zonder kleerscheuren doorheen. Net een krioelende mierenhoop daar op die weg. Onderweg nog water gekocht voor morgen. Daarna zijn we wat gaan drinken en knoflook broodje eten om de ergste honger te stillen. 

Om zeven uur was het verzamelen in de hal om te gaan eten. De motoren waren al aangekomen in de garage, dus effe kijken. Sommige motoren zijn net aangekomen, daar staat 20 km op de teller.

Na het motoren kijken, zijn we met elkaar gaan eten. Het is zover ik nu kan zeggen, een hele gezellige groep. Met het eten de tafel vol laten zetten met heerlijke gerechten en met elkaar ervan gegeten. Zelfs Pat heeft met stokjes gegeten, morgen komt vast zijn spork op tafel.

Morgen om 8:00 gaan we op weg. Eerst de staat uit en dan heerlijk over kleine paadjes rijden.